هوالناصر

زاهد از رندى حافظ نكند فهم چه باك /دیو بگریزد از آن قوم كه قرآن خوانند ( حافظ )
مضمون مصراع دوم، ترجمهى روایتى است از حضرت على(ع) كه مىفرمایند:
«البیت الذّى یقرء فیه القرآن و یذكرُالله عزّ و جلّ فیه تكثر بركته و تحضره الملائكه و تَهجُره الشیطان»
با خانهاى كه در آن تلاوت قران شود و از خداوند یاد شود، بركت آن خانه افزون گردد، ملائكه در آن خانه حاضر مىشوند و در نتیجه شیطان از آن خانه رانده مىگردد
سرچشمه حقایق و معارف اسلامى قرآن كریم است كه كتاب آسمانى و سند نبوّت پیغمبر اكرم(ص) و سخن خداى تعالى است. قرآن كریم در مدت 23 سال زمان دعوت پیغمبر اكرم(ص) تدریجاً نازل شده و نیازمندىهاى جامعه بشرى را پاسخ گفته است.
قرآن كتابى است كه در سخنان خود هدفى جز راهنمایى مردم به سوى سعادت ندارد. به عبارتى قرآن كریم «اعتقاد درست»، «خلق پسندیده» و «عمل شایسته» را كه پایههاى سعادت فرد و جامعه انسانى است با كلامى رسا تعلیم مىكند.
«و نزلنا علیك الكتاب تبیاناً لكلِّ شىءٍ و هُدىً و رحمه و بُشرى للمُسلمین» (سورهى نحل، آیهى 89).
خلاصهى ترجمه: كتابى را كه هر چیز را روشن مىكند به سوى تو (اى پیامبر) فرتسادیم، و آن را مایهى هدایت و رحمت و بشارت براى مسلمانان قرار دادیم.
قرآن معارف اسلامى را كه به اختصار بیان فرموده براى تفصیلات آن معارف مخصوصاً براى توضیحات مسائل فقهى مردم را به درِ خانه اهل بیت(ع) هدایت مىكند. چنان كه مىفرماید
: «و انزلنا الیك الذكر لتبین للنّاس ما نُزّلَ الیهم»
؛ قرآن را فرستادیم تا آن چه را كه از جانب خدا براى مردم فرستاده شده است براى آنان روشن سازی (سوره نحل، آیهى 44)
. مطلب بعد درباره قرائت قرآن و نظم در امور است. در كلام امیرمؤمنان حضرت على(ع) در توصیف قرآن مىخوانیم
«فى صفه القرآن: اَلا انِّ فیه علم مایأتى و الحدیث عن الماضى و دواء دائكم، و نظم ما بینكم»
بدانید در قرآن علم گذشتهها و آیندگان آمده است. قرآن دواء بیمارىهاى شما و سبب نظم و ساماندهى میان شماست (نهجالبلاغه، خ 158).
امام صادق(ع) فرمود:
قرآن عهدنامهاى بر خلق خداست، شایسته است كه انسان به عهدنامهى خدا نگاه كند و شبانه روز - لااقل - پنجاه آیه بخواند (چون نگاه به كلمات قرآن عبادت است) (كافى، ج 2، ص 609)
تلاوت قرآن با شرایطى كه ائمه معصومین بیان مىكنند موجب نظم و برنامهریزى در همه شئون زندگى مىشود. نماز كه از بارزترین نمودهاى قرآن مجید است در پنج نوبت خوانده مىشود. این طرز انجام دادن یك تكلیف الهى به طور حتم موجب نظم و برنامهریزى در امور مىشود..
این بحث را با كلام و دعاى دلنشین مولایمان سید الساجدین زینالعابدین على بن الحسین(ع) به پایان مىبریم:
خدایا!
قرآن را وسیله دستیابى والاترین مراتب كرامت و بزرگى ما قرار ده، و آن را چنین براى ما نردبان عروج به جایگاه سلامت، سبب پاداش در عرصه قیامت و وسیله دستیابى به نعمتهاى سرای جاودان قرار ده (صحیفه سجادیه، دعاى 42).
.

+ نوشته شده توسط جاوید در سه شنبه
1387/05/01 و ساعت
12:55 |